Verhalenweb

'De buurmannen staan altijd klaar om te helpen!'

Bea: 'Mijn man heeft sinds een paar jaar COPD en hartfalen. Daardoor kan hij niet meer zoveel. We wonen al 35 jaar in onze bovenwoning aan de Slijkstraat. Zolang ik het nog red om voor hem te zorgen, blijven we hier ook.'

Trappen lopen is zwaar voor hem. En als we ergens heen gaan, moet ik eerst de auto halen en voor de deur parkeren. Ik zou graag een invalidenkaart in mijn auto hebben liggen, maar het valt nog niet mee om dat aan te vragen. Waarschijnlijk moet mijn man dan weer herkeurd worden, dat zijn voor ons wel drempels. Maar naar de auto lopen is te ver voor hem, dus we zullen wel moeten. We krijgen geen professionele hulp, ik doe alles zelf: koken, het huishouden, helpen met aankleden, vervoer naar het ziekenhuis. Ik laat tegenwoordig wel een glazenwasser komen want de ramen zemen aan de buitenkant, gaat niet meer zo goed. Daar heb ik graag een paar euro voor over! Als ik eens zware boodschappen heb, staan de buurmannen altijd klaar om te helpen. En als de stroom uitvalt, of mijn computer is kapot, dan staat Willem klaar. In de zomer is het hier erg gezellig. Wij kunnen niet ver van huis, maar voor een praatje en wat gezelligheid hoef ik de voordeur maar open te zetten!

In de Vlissingse Slijkstraat staan de twee aangepaste woningen van Inge en Lizet tussen de ‘gewone’ rijtjeshuizen en appartementen. De buren hebben vooral in de zomer veel contact met elkaar en helpen elkaar regelmatig: een zware doos omhoog tillen voor de buurvrouw, een gecrashte computer weer aan de praat helpen, of de beesten van de buurvrouw te eten geven, de buurtjes vinden het allemaal de normaalste zaak van de wereld.